Od pewnego czasu spędzam święta w Gubinie, wspólnie z teściami przygotowujemy kolację wigilijną. Potem już tylko oczekiwanie na pierwszą gwiazdę, żeby zacząć wspólną kolację. Jak nakazuje tradycja, zostawiamy przy stole wolne miejsce, ale jak dotąd nikt się nie zjawił, aby je zająć.

Swoim uczniom i innym ludziom, chciałbym życzyć przede wszystkim: zdrowia i szczęścia!"

- Jak do tej pory, zawsze udaje mi się -choć na małą chwilę pojechać do rodziców. Nie byłem tylko raz -w czasie służby wojskowej.

- Co w tym dniu jest najważniejsze?

- Na pewno nastrój, choinka, prezenty i niesamowita kolacja. Ale ponieważ nie byłoby tego wszystkiego gdyby nie tamta noc w Betlejem, to siłą faktów najważniejszy jest Jezus.

- Jak zapamiętał ksiądz święta z dzieciństwa ?

- Choinka -zawsze naturalna, bardzo wysoka, łzy mamy przy składaniu życzeń, i dzieci z Domów Dziecka, które przez kilka lat spędzały święta w moim domu. Pamiętam też wigilię w 1981 roku -w czasie stanu wojennego: ojciec zabrał mnie ze sobą i poszliśmy podzielić się opłatkiem z żołnierzem, który pilnował bloku wojskowego."

- Święta spędzam w gronie rodzinnym. Preferujemy wypoczynek bierny, ale telewizora nie włączamy. Święta nie są czasem dla telewizji, a właściwie to nawet nie byłoby czasu go oglądać...

- Kiedy stroi się u Pani w domu choinkę?

- Choinkę w naszym domu stroimy dzień przed Wigilią, najczęściej wieczorem. Robimy to całą rodziną.

- Jakie potrawy znajdują się na stole wigilijnym?

- Tradycyjne.

- Czy przygotowuje je Pani sama?

- W większości potrawy przyrządzam sama, ale z tej racji, że Wigilia organizowana jest u mnie w domu, rodzice i siostra przywożą przez siebie przygotowane dania.

- Czy u Pani w domu powszechna jest tradycja przygotowywania miejsca dla niespodziewanego gościa?

- Tak - co roku.

- A czy to miejsce zostało kiedyś zajęte?

- Przez niespodziewanego gościa - nie.

- Święty spokój! A tak naprawdę, to nie lubię tych świąt. Trochę to dziwne, ale uważam, że są to święta bardzo rodzinne i dlatego ich nie lubię.

- Czy jest przy stole wolne miejsce?

- Nie, kiedyś było, ale teraz to tylko pewien symbol i nie zostawiamy w domu wolnego miejsca, ale gdyby ktoś przybył znalazłoby się dla niego miejsce.

- Czy było ono kiedykolwiek zajęte?

- Nie.

- Jak u Pana przebiegają święta?

- Normalnie. Oczywiście ubieranie choinki, kolacja wigilijna, pasterka - jeśli w kościele jest miejsce, bo co dziwnie często w ten dzień trudno dostać się do kościoła. W dalsze dni odpoczynek, wizyty u przyjaciół -np. zawsze po pasterce odwiedzam swojego przyjaciela, który akurat w Wigilię ma imieniny i siedzimy często do rana.

- Jakie potrawy goszczą na stole wigilijnym?

- Tradycyjnie wigilijne - niestety bez mięsa, które uwielbiam.

- Czego życzy Pan sobie i innym?

- Zdrowia, no i indywidualnie, jeśli kogoś znam, wiem o czym marzy i tego mu życzę.

- Świąteczna atmosfera !

- Czego życzy Pan sobie i innym na święta?

- Spokoju, radości, zdrowia, dobrego samopoczucia oraz odpoczynku.

- Jak w Pańskim domu przebiegają święta?

- Tradycyjna wigilia, choinka, święta przebiegają w rodzinnej atmosferze.

- Czy zostawia Pan wolne miejsce przy stole wigilijnym, i czy kiedyś zostało ono zajęte?

- Zostawiam zawsze. Zostało zajęte np. przez sąsiadkę.

- Chyba to, żeby spędzić je w gronie najbliższych mi osób.

- Jak Pani obchodzi święta, zostaje w domu czy wyjeżdża do rodziny?

- Od paru lat wigilię i święta urządzam u siebie w domu i rodzina przyjeżdża do mnie.

- Czy jest u Pani taka tradycja jak ubieranie choinki w dzień wigilii?

- Tak, choinkę ubieram w wigilię lub wieczorem w przeddzień wigilii.

- Czy w Pani domu co roku na wigilię daje się prezenty?

- Tak, robimy sobie na wzajem prezenty.

- Czy miejsce, które zostawia Pani przy stole wolne, zostało kiedyś zajęte?

- Nie, ale mam nadzieję, że kiedyś to nastąpi.

- Czy zawsze w święta ma panie na stole 12 potraw?

- Staram się żeby tyle było, ale nie zawsze jest ich dokładnie 12.

- Jaką choinkę Pani ubiera co roku (żywą czy sztuczną)?

- Oczywiście żywą!

Kiedy już wzejdzie pierwsza gwiazdka, zasiadamy do wigilijnego stołu, odmawiamy modlitwę i dzielimy się opłatkiem. Każdy szepcze coś drugiej osobie czule, życząc jej przede wszystkim zdrowia, radości i szczęścia, spokoju wewnętrznego, spełnienia marzeń i planów. Są jeszcze życzenia bardzo osobiste- i takie niech pozostaną.(...)

Do kolacji zasiadamy ubrani uroczyście i odświętnie, gdy na niebie pojawi się pierwsza gwiazdka. Do stołu zasiada rodzina, rodzina mojej siostry, mama, czasami także babcia. Świąteczny stół zastawiony jest typowymi potrawami, wywodzącymi się z kuchni wielkopolskiej, jest ich oczywiście 13.( ?!) Kolacja trwa dość długo i spokojnie, przeplatana rodzinnymi rozmowami i wspomnieniami. Tylko dzieciaki zjadają w pośpiechu, a potem okrutnie się wiercą i podszczypują, ale nie wolno im odejść od stołu, dopóty, dopóki wszyscy nie zjedzą. Następnie wyczekujemy na Gwiazdora. Dzieciaki się cieszą, ale i dorośli również. Staramy się robić prezenty drobne, skromne ale dla każdego. Gwiazdor rozdaje prezenty, a kiedy już wyjdzie rozpoczyna się prawdziwy szał rozpakowywania, papiery fruwają w powietrzu, a każdy przechwala się swoim prezentem.

to oczekiwanie a radością na pasterką,

to spotkanie z najbliższymi, życzliwymi osobami,

to zapach sernika rozchodzący się w kuchni z okruchami na podłodze,

to skwierczący karp na patelni ( nieco nieraz przypieczony),

to ciągle smakowany barszcz i uszka nie zawsze przypominające ich kształt,

to biały obrus, pachnąca woskiem świeca i opłatek oczekujący na ręce, które go podzielą (te same chwilę wcześniej brudne od mąki),

to pachnąca choinka z kolorowymi ozdobami pamiętającymi lata 80-te,

to siano i kot próbujący wymościć sobie miejsce przy stole oczekujące na gościa,

to kolędy nie zawsze śpiewane choć słuchane z rozrzewnieniem,

to pierwsza gwiazdka i wytrzeszczone oczy patrzące na niebo,

to prezenty mniejsze i większe sprawiające tyle zadowolenia,

to życzenia:

Niech serce Twe dźwięczy radością.

Niech oczy Twe błyszczą życzliwością.

Niech usta w uśmiech się zamienią

Niech marzenia rzeczywistego oczekują spełnienia.

Wszystkie tradycje są podtrzymywane u nas w domu; żywa choinka, piernik według przepisu mojej babci, na choince wiszą trzy-pokoleniowe bombki. Prezenty są pod choinką, małe lub duże, ale zawsze sprawiają dużo radości. Kolędy śpiewane wspólnie z domownikami przy choince puszczane są zazwyczaj z kaset lub płyt, ale my też śpiewamy. Potrawy na stole są tradycyjne, karp, uszka, z barszczem, kompot z suszonych śliwek. Na pasterkę idziemy wszyscy, po pasterce, gdy jesteśmy już w domu wtedy zaczyna się dopiero prawdziwe jedzenie.

Dla mnie w święta najważniejsza jest rodzina. Aby święta były wesołe i nikomu nie zabrakło, tego życzę każdemu, z całego serca.

- Najważniejsze w tych świętach jest wiele rzeczy... myślę jednak, że najważniejsza jest zaduma nad ich istotą, dlaczego istnieją?

- Czego życzy Pani sobie a czego innym?

- Życzę innym:, aby były to dla wszystkich święta pełne ciepła, światła, spokojnych chwil wśród osób, które są im najbliższe i żeby potrafiły pokonać swą wielką siłę obżarstwa.

- Jak u Pani w domu przebiegają święta?

- Dla mnie najcudowniejszym dniem jest Wigilia. Najpierw przygotowania do uroczystej kolacji, później wspólne spożywanie posiłku, przy akompaniamencie kolęd, prezenty-nie tylko ich dostawanie, ale również obdarowywanie innych, no i oczywiście pasterka.

- Czy u Pani jest taki obyczaj zostawiania miejsca wolnego dla przybysza? Jeśli tak, czy zostało kiedyś zajęte?

- Oczywiście, że jest takie miejsce. Jak dotąd niestety nikt go nie zajął.

- Z czym kojarzą się Pani Święta Bożego Narodzenia?

- Te święta kojarzą mi się z zapachem pierników i pomarańczy. A poza tym jedyne skojarzenia, jakie mogłabym mieć są pozytywne.

- Czy cieszy się Pani z Świąt Bożego Narodzenia?

- Zawsze się cieszę i odkąd pamiętam zawsze tak było.

- Byłem ministrantem za, panowania ks. Piotra Olendra i na pasterce czytałem lekcje, po pasterce w zakrystii ks. Olender powiedział, że to była pierwsza w jego historii ..."żydowska pasterka".

- Gdyby Pan teraz napisał list do świętego Mikołaja, o co by Pan Go poprosił?

- O salę gimnastyczną.

- Czy lubi Pan ubierać choinkę i dlaczego?

- To nie moja rola, bo ja ją przygotowuję, wstawiam w wiadro z wodą i węglem, a ubieranie należy do dzieci.

- O czym najczęściej myśli Pan przy Wigilijnym stole?

- O tych co na warcie...

- Jaka jest Pana ulubiona kolęda?

- "Wśród nocnej ciszy".

- Gdyby był Pan Świętym Mikołajem, czym obdarzyłby Pan naszą szkołę?

- Szafkami szatniowymi dla wszystkich dzieci!!! (?!)

- Najważniejsza jest dla mnie rodzina, atmosfera, świąteczny nastrój, radość z narodzenia Syna Bożego, który przyszedł na świat, aby nas zbawić.

- Czy przy stole jest wolne miejsce?

- Oczywiście, że tak. Jest to tak ważna tradycja, że trudno o niej zapomnieć i aby tak zostało.

- Czy było zajęte?

- Dotychczas jeszcze się nie zdarzyło, żeby to wolne miejsce ktoś zajął, ale mam nadzieje, że kiedyś ktoś skorzysta z tego wolnego miejsca.

- Czego życzy Pan sobie i innym?

- Sobie jak i innym, życzę spokoju, radości przebywania z bliskimi, radości płynącej z żłóbka Betlejemskiego i ze śpiewania kolęd, oraz tego, aby te święta uczyniły nas lepszymi dla innych.

- Przebieg świąt?

- Święta u mnie przebiegają tak jak w tysiącach innych domów. Wigilia upływa na przygotowaniu potraw, a jest ich 10-12, obowiązuje oczywiście post, a wieczorem ubieranie choinki i wieczerza wigilijna, zapalanie świecy, modlitwa, dzielenia się opłatkiem, życzenia i spożywanie potraw. Kolejne dni to oczywiście Msza święta, nawiedzanie szopek bożonarodzeniowych, spacery i przebywanie z rodziną.

Dni te spędza raczej z bliskimi przy rodzinnym stole starcza miejsca dla przybysza, który jeszcze nigdy się nie zjawił. Internet odgrywa większą rolę niż telewizja- można wtedy odrobić zaległe prace.

GIM/NAS/TYKA - miesięcznik Gimnazjum w Kargowej.

Redaguje zespół w składzie: (i tu rozczarowanie !!) Ponieważ ilość osób, chcących brać udział w redagowaniu naszego miesięcznika jest... mówiąc... oględnie - bardzo duża, i nie wiadomo na razie, u kogo jest to zapał trwały, a u kogo chwilowy - postanowiliśmy na razie nie podawać składu redakcji, aż do czasu jej "trwałego składu".

O jednym możemy zapewnić; zarówno tworzenie i kolportowanie jest dla wszystkich dobrowolne, nie podlega przymusowi, i ma służyć naszej wspólnej zabawie.

Za wszelkie "gafy" przepraszamy, wszak to nasz "pierwszy raz" !

Serdecznie dziękujemy Panu Leszkowi Czerwowi za pomoc w składaniu numeru!

Kontakt z "redakcją" poprzez opiekuna sali nr 7 naszego Gimnazjum.